پریکاردیت قلب در کودکان به وسیله التهاب یا عفونت پریکارد ایجاد می‌شود. پریکارد کیسه نازکی (غشاء) است که اطراف قلب را احاطه کرده است. به طور معمول، مقدار کمی مایع بین لایه درونی و بیرونی پریکارد و قلب وجود دارد. اغلب، در هنگام التهاب پریکارد، مقدار مایع بین این لایه و قلب افزایش می‌یابد. این حالت آب آوردن پریکارد نام دارد. اگر این مایع افزایش یافته زیاد باشد، می‌تواند توانایی قلب را در پمپ کردن خون مختل کند. این وضعیت تامپوناد پریکارد نام دارد. التهاب پریکاردیت معمولا با مصرف داروهای ضد التهاب (مثل ایبوپروفن) و در موارد نادر جراحی، درمان می‌شود. برای رسیدن به این منظور لازم است که برای سایر بیماری‌های زمینه ساز و یا بیماری‌های حاضر نیز درمان صورت گیرد. برای کسب اطلاعات بیشتر با پزشک کودک خود مشورت کنید.

انواع پریکاردیت در کودکان


بسیاری از عفونت‌ها باعث پریکاردیت در کودکان می‌شود. اگر چه عفونت ویروسی شایع‌ترین علت پریکاردیت است. سایر شرایط نیز می‌تواند زمینه ساز این اختلال شود.

انواع مختلف پریکاردیت در کودکان عبارتند از:

  • پریکاردیت باکتریایی
  • پریکاردیت قارچی
  • پریکاردیت ناشی از عفونت ویروسی
  • سکته قلبی
  • تروما
  • مسمومیت اوره‌ای
  • کم کاری تیروئید
  • بیماری عروقی کلاژن
  • مصرف قابل توجه هیدرالازین (Apresoline)
  • مصرف قابل توجه پروکائین آمید (Pronestyl)

چه چیزی باعث پریکاردیت (آب آوردن دور قلب در کودکان) می‌شود؟


در کودکان، پریکاردیت به احتمال زیاد منجر به انجام عمل جراحی برای درمان قلب آسیب دیده می‌شود. با این حال، علل دیگری نیز ممکن است عامل این بیماری باشند که شامل موارد زیر می‌باشد:

  • عفونت عضله قلب (ویروسی، باکتریایی، قارچی، انگلی)
  • آسیب قفسه سینه
  • اختلالات بافت پیوندی مانند لوپوس

علائم و نشانه‌های پریکاردیت در کودکان چیست؟


در لیست زیر علائم شایع مسبب پریکاردیت آورده شده است. با این حال، هر کودکی ممکن است علائم متفاوتی را در اثر ابتلا به عارضه پریکاردیت داشته باشد. این علائم عبارتند از:

  • درد در قفسه سینه که اغلب به عنوان یک درد شدید در وسط یا سمت چپ قفسه سینه توصیف می‌شود.
  • تب با درجه پایین
  • نامنظم شدن ضربان قلب
  • تنگی نفس
  • تپش قلب
  • غش کردن

کودکان ممکن است قادر به توصیف که اینکه آنها “درد قفسه سینه” دارند و یا اینکه قادر به توضیح اینکه دقیقا چه احساسی دارند، نباشند. گاهی اوقات، علائم غیر اختصاصی التهاب پریکاردیت مانند تحریک پذیری، از دست دادن اشتها، و یا خستگی توصیف کودک از وضعیت خود است. علائم پریکاردیت ممکن است مشابه بیماری‌های دیگر و یا مشکلات قلبی باشد. همیشه برای تشخیص مشکل فرزند خود از یک متخصص کودکان مشورت بگیرید.

عوارض عارضه‌ی پریکاردیت در کودکان


پریکاردیت یا التهاب غشای قلب در کودکان چگونه تشخیص داده می‌شود؟


پزشک کودک شما ممکن است صداهای غیر طبیعی از قلب کودک شما در هنگام معاینه بشنود که زمانی که تحریک غشاء پریکارد وجود داشته باشد، رخ می‌دهد. علاوه بر شرح حال پزشکی کامل و معاینه فیزیکی، تست‌های دیگر نیز ممکن است انجام شود که شامل:

  • آزمایش خون: این برای ارزیابی میزان التهاب انجام می‌شود.
  • عکس برداری با اشعه ایکس از قفسه سینه: آزمایشی است که با استفاده از پرتوهای انرژی نامرئی به تولید تصاویری از بافت داخلی بدن، استخوان و اندام بر روی فیلم می‌کند: این کمک می‌کند تا اندازه قلب ارزیابی شود.
  • اکوکاردیوگرافی (ECHO)، به وسیله امواج اولتراسوند ساختار و عملکرد قلب را ارزیابی کرده و با استفاده از امواج صوتی یک تصویر متحرک از قلب و دریچه ایجاد می‌شود.
  • نوار قلب (ECG): آزمایش ساده‌ای که فعالیت الکتریکی قلب را تشخیص و ثبت می‌کند.
  • سی تی اسکن یا ام آر آی: این عکس‌ها ساختمان قلبی و بخش‌های پیرامون آن را نشان می‌دهد.

درمان پریکاردیت


اگر سوالی در مورد پریکاردیت در کودکان و روش های درمان آن دارید در این قسمت کلیک کنید.

درمان پریکاردیت توسط دکتر فرزند شما و بر اساس علت ایجاد کننده و درجه اختلال قلبی تعیین می‌شود. هدف از درمان پریکاردیت تعیین و از بین بردن علت این بیماری است. درمان ممکن است شامل این موارد باشد:

درمان دارویی پریکاردیت در کودکان

برای کودکان مبتلا به مشکلات التهاب پریکارد که چندان شدید نیست، ممکن است داروهای ضد التهابی مانند داروهای ضد درد، داروهای کاهنده التهاب و آنتی بیوتیک تجویز شود. درمان دارویی پریکاردیت در کودکان ممکن است شامل مصرف داروهایی باشد که به بهبود عملکرد قلب، اگر به طور قابل توجهی دچار اختلال می‌شود، کمک می‌کند.

آسپیره کردن

آسپیره کردن به معنی تخلیه مایع اضافی است که در کیسه پریکارد جمع شده است. این عارضه ممکن است با آسپیره کردن درمان شود. برای کسب اطلاعات بیشتر با دکتر فرزندتان مشورت کنید.

جراحی

برای موارد پیشرفته‌تر، درمان جراحی بهترین گزینه‌ای است که توسط پزشکان توصیه می‌شود. عمل پریکاردیکتومی از طریق یک استرنوتومی متوسط ​​از طریق سینه (استرنوم) در قسمت جلو و وسط دنده وارد می‌شود که به جراح اجازه می‌دهد تا به قلب دسترسی پیدا کند. جراح پریکارد را از قلب حذف کرده، سپس استخوان سینه و دنده‌ها را با بستن شکاف ایجاد شده با بخیه، مجددا به هم وصل می‌کند. دیگر جراحان ممکن است از توراکوتومی استفاده کنند. به بهبودی کامل پس از پریکاردیکتومی، نیاز به گذشت شش تا هشت هفته زمان، بسته به اینکه مشکل بیمار قبل از عمل جراحی چقدر بوده است، دارد.

نکاتی که قبل از ملاقات با متخصص کودکان باید بدانید


دانستن این موارد به شما در هنگام مراجعه به پزشک کودکتان، کمک می‌کند:

  • بدانید دلیل این مراجعه چیست و انتظار چه اتفاق را دارید.
  • قبل از مراجعه به پزشک، سوالاتی را که می‌خواهید پاسخ آنها را دریافت کنید را برای خودتان بنویسید.
  • در حین جلسه، نام تشخیص جدید، و هر گونه داروی جدید و نیز درمان و یا آزمایشات را بنویسید. همچنین هر دستورالعمل جدیدی را که پزشک برای فرزند شما تجویز می‌کند را یادداشت کنید.
  • جویا شوید که چرا یک دارو یا درمان جدید تجویز شده است و چگونه به فرزند شما کمک خواهد کرد. همچنین اطلاع یابید که دارای چه عوارض جانبی می‌باشد.
  • بپرسید که آیا مشکل کودک شما می‌تواند به روش‌های دیگری درمان شود.
  • بپرسید که چرا یک آزمایش یا عمل تجویز شده است و انجام آن چه نتیجه‌ای خواهد داشت.
  • مطلع شوید که اگر فرزند شما داروها را مصرف نکند و یا عمل را انجام ندهد چه اتفاقی خواهد افتاد.
  • اگر فرزند شما نیاز به یک نوبت ویزیت دیگر دارد،  تاریخ، زمان، و هدف از ویزیت را یادداشت کنید.
  • سوال کنید که چگونه می‌توانید با پزشک فرزند خود بعد از ساعت اداری تماس بگیرید. این در برخی شرایط که مثلا فرزند شما بیمار شود و یا سوالی داشته باشید و یا نیاز به مشاوره داشته باشید، لازم است.

سوالات متداول


مقالات مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.
برای ادامه، شما باید با قوانین موافقت کنید

فهرست